Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie

Co można zobaczyć?

Wśród ekspozycji opisanych w Wikipedii są:

• Szczecińska kolekcja Dohrnów z kopiami antycznych rzeźb wykonanymi z brązu i grecką ceramiką.
• Wystawa „W afrykańskiej wiosce”, przedstawiająca realia życia mieszkańców wsi.
• Kolekcja sztuki afrykańskiej obejmująca rzeźby, maski, totemy i inne wytwory kultury.

Od strony Odry, między arkadami portyku, znajdują się reliefy przedstawiające piramidę Cheopsa, Partenon, katedrę w Kolonii i bazylikę św. Piotra. Symbolizują kolejno kulturę egipską, grecko-rzymską, średniowieczną i włoski renesans. Na południowej ścianie kobiece postacie uosabiają malarstwo, grafikę oraz rzeźbę.

Z wieży udostępnianej turystom widać Szczecin i okolice, zwłaszcza Międzyodrze.

Zwiedzanie: godziny, bilety, dojazd

Godziny otwarcia i ceny biletów sprawdź na stronie Muzeum Narodowego w Szczecinie, w informacjach dotyczących Gmachu Głównego. Przed wizytą sprawdź tam również dostępność wybranej wystawy i wejścia na wieżę.

Do wyznaczenia trasy dojazdu lub dojścia użyj adresu Wały Chrobrego 3, podanego w Wikidacie. Muzeum działa w kilku budynkach, więc sprawdź, czy informacje dotyczą tej siedziby.

Dla kogo?

Przy krótkiej wizycie wybrałbym jeden temat wystawy. Osoby zainteresowane architekturą mogą zacząć od dekoracji elewacji, a szukające widoku na miasto zaplanować wejście na wieżę.

Historia placówki

Gmach powstał dla Muzeum Miejskiego, które oficjalnie otwarto 23 czerwca 1913 r. Decyzję o zabudowie dzisiejszych Wałów Chrobrego podjęto w 1901 r. Budowę według projektu Wilhelma Meyera-Schwartau prowadzono w latach 1908–1911.

Budynek łączy modernizm z secesją i ma plan litery E. Pierwotny projekt przewidywał cztery skrzydła, trakt na osi i dwa wewnętrzne dziedzińce. Do otwarcia ukończono mniej więcej połowę założenia. Inwestycję zakończono wraz z otwarciem części gmachu w 1913 r., rok przed wybuchem I wojny światowej. Do pełnego projektu już nie wrócono.

Podczas nalotów w 1944 r. uszkodzona została część dachowa. Zamek w Koburgu stał się miejscem przechowywania najcenniejszych obiektów z muzeum po ich ewakuacji 21 marca 1945 r.

Powojenna działalność muzealna rozpoczęła się tutaj od otwarcia Muzeum Morskiego 29 czerwca 1948 r. Dwa lata później placówkę włączono do Muzeum Narodowego w Szczecinie. Od 1 stycznia 1976 r. piętro budynku zajmuje Teatr Współczesny.